سال 1396بر تمام هم وطنیان عزیز مبارک باد.

امید واریم سال پر برکت و پر شور و نشاطی رو داشته باشید.

بالاخره سال جدید در یک چشم به هم زدن رسید و رنگ جدیدی به زندگی ها امد.سالی جدید با زندگی جدید را برای شما آرزو مندیم.

حافظ

 ز کوی یار می‌آید نسیم باد نوروزی 

از این باد ار مدد خواهی چراغ دل برافروزی

چو گل گر خرده‌ای داری خدا را صرف عشرت کن 

که قارون را غلط‌ها داد سودای زراندوزی

ز جام گل دگر بلبل چنان مست می لعل است

 که زد بر چرخ فیروزه صفیر تخت فیروزی

به صحرا رو که از دامن غبار غم بیفشانی 

به گلزار آی کز بلبل غزل گفتن بیاموزی

چو امکان خلود ای دل در این فیروزه ایوان نیست 

مجال عیش فرصت دان به فیروزی و بهروزی

طریق کام بخشی چیست ترک کام خود کردن 

کلاه سروری آن است کز این ترک بردوزی

سخن در پرده می‌گویم چو گل از غنچه بیرون آی 

که بیش از پنج روزی نیست حکم میر نوروزی

ندانم نوحه قمری به طرف جویباران چیست 

مگر او نیز همچون من غمی دارد شبانروزی

مئی‌ دارم چو جان صافی و صوفی می‌کند عیبش 

خدایا هیچ عاقل را مبادا بخت بد روزی

جدا شد یار شیرینت کنون تنها نشین ای شمع 

که حکم آسمان این است اگر سازی و گر سوزی

به عجب علم نتوان شد ز اسباب طرب محروم 

بیا ساقی که جاهل را هنیتر می‌رسد روزی

می اندر مجلس آصف به نوروز جلالی نوش 

که بخشد جرعه جامت جهان را ساز نوروزی

نه حافظ می‌کند تنها دعای خواجه تورانشاه 

ز مدح آصفی خواهد جهان عیدی و نوروزی

جنابش پارسایان راست محراب دل و دیده 

جبینش صبح خیزان راست روز فتح و فیروزی

 

و اما سلمان ساوجی به وجهی دیگر از بهار می پردازد و آن اینکه فرصت را نباید از دست داد و هر آن قدر که میسر است از این همه زیبایی لذت برد و قدر عمر عزیز را دانست :

  "تا توانی مده از کف به بهار ای ساقی  

لب جوی و لب جام و لب یار ای ساقی  

نو بهار است و گل و سبزه و ما عمر عزیز  

می گذاریم به غفلت مگذار ای ساقی  

موسم گل نبود توبه ی عشاق درست  

توبه یعنی چه؟ بیا باده بیار ای ساقی  

شاهد و باغ و گل و مل همه خوبند ولی  

یار خوش خوشتر از این هر سه چهار ای ساقی  

تا توانی مده از کف به بهار ای ساقی  

 لب جوی و لب جام و لب یار ای ساقی "

 بی شک یکی از زیباترین اشاره ها  به بهار در دو بند شعری می باشد که در منظومه بسیار غنی و زیبای حیدر بابایه سلام (سلام به حیدر بابا ) استاد شهریار است منظومه ای که به حدود 90 زبان زنده دنیا ترجمه شده و یکی از غنی ترین منظومه هایی است که رسوم و سنتهای قدیمی مردم کشورمان خصوصا بخشهای آذری نشین را به تصویر کشیده و ماندگار نموده است . 

" بایرامیدی ، گئجه قوشی اوخوردی

آدخلی قیز،بیگجورابین توخوردی

هرکس شالین بیر باجادان سوخوردی

آی نه گوزل قایدادی شال سالاماق

بیگ شالینا بایراملیغین باغلاماق !

******* 

شال ایستدسم منده ائوده آغلادیم

بیر شال آلیب ، تئز بلیمه باغلادیم

غلام گیله گاشدیم ، شالی سالادیم

فاطما خالا منه جوراب باغلادی

خان ننمی یادا سالیب آغلادی

 

 

و چه زیبا اشارتی دارد خیام نیشابوری و چه زیبا آرزوی بردمیدن انسانها چون سبزه را در دل می پروراند

ای کاش که جای آرمیدن بودی

یا این ره دور را رسیدن بودی

کاش از پی صد هزار سال از دل خاک

چون سبزه امید بر دمیدن بودی

نوروزتان پیروز

******************